Korczak

Janusz Korczak – 77 cytatów. O dzieciach, dla dzieci.

 

Janusz Korczak (Henryk Goldszmit). Polsko-żydowski lekarz, pedagog, pisarz, publicysta i działacz społeczny. Prekursor ponadczasowej idei wychowania dzieci –
wychowania świadomych i dobrych ludzi. Wierzył w dzieci. Badał ich świat. Żył w tym świecie. Zapoczątkował działania na rzecz praw dziecka.

Lubię wracać do dzieł Korczaka. Zawierają w sobie istotę człowieczeństwa, istotę dzieciństwa. Szacunek. Potwierdzają to, czym kieruję się w wychowaniu córki. Potwierdzają to, co zawsze powtarzam, kiedy ktoś pyta mnie o opiekę nad dzieckiem. Ja odpowiadam zawsze jedno i to samo – Kieruję się sercem. Patrzę na dziecko sercem. Dostrzegam serce w dziecku i dziecko w sercu.  Jego i swoim.

 
 

Korczak

 
 


Dziecko nie może myśleć «jak dorosły», ale może dziecięco zastanawiać się nad poważnymi zagadnieniami dorosłych; brak wiedzy i doświadczenia zmusza je, by inaczej myślało.

▪ ▪ ▪ ▪

Mowa ojczysta; to nie wybrane i dobrane dla dziecka przepisy i morały, a powietrze, którym dusza jego oddycha na równi ze zbiorową duszą całego narodu.

▪ ▪ ▪ ▪

Niemowlę bada swe ręce. Prostuje, wodzi w prawo i w lewo, oddala, zbliża, rozstawia palce, zaciska w pięść, mówi do nich i czeka na odpowiedź, prawą chwyta lewą rękę i ciągnie, bierze grzechotkę i patrzy na dziwnie zmieniony obraz ręki, przekłada ją z jednej do drugiej, bada ustami, natychmiast wyjmuje i znów patrzy powoli, uważnie. […] Ono nie bawi się: miejcież do licha oczy i dostrzeżcie wysiłek woli, by zrozumieć. To uczony w laboratorium, wmyślony w zagadnienie najwyższej wagi, a które wyślizguje się jego rozumieniu.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko chce być dobre. Jeśli nie umie – naucz. Jeśli nie wie – wytłumacz. Jeśli nie może – pomóż.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko jest pergaminem szczelnie zapisanym drobnymi hieroglifami, których część tylko zdołasz odczytać, a niektóre potrafisz wytrzeć lub tylko zakreślić i własną zapełnisz treścią.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko chce wiedzieć, czyś sam widział, czy wiesz od innych, skąd wiesz; chce, żeby odpowiedzi były krótkie i stanowcze, zrozumiałe, jednobrzmiące, poważne, uczciwe.

▪ ▪ ▪ ▪

W teorii wychowania zapominamy, że winniśmy uczyć dziecko nie tylko cenić prawdę, ale i rozpoznawać kłamstwo, nie tylko kochać, ale i nienawidzić, nie tylko szanować, ale i pogardzać, nie tylko godzić się, ale i oburzać, nie tylko ulegać, ale i buntować się.

▪ ▪ ▪ ▪

Dusza dziecka jest równie złożona jak nasza, pełna podobnych sprzeczności, tragicznie zmagająca się z odwiecznym: pragnę, ale nie mogę, wiem, że należy, ale nie podołam.

▪ ▪ ▪ ▪

Wychowawca, który nie wtłacza, a wyzwala, nie ciągnie, a wznosi, nie ugniata, a kształtuje, nie dyktuje, a uczy, nie żąda, a zapytuje, przeżyje wraz z dzieckiem wiele natchnionych chwil, łzawym wzrokiem nieraz patrzeć będzie na walkę anioła z szatanem, gdzie biały anioł tryumf odnosi.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko przywiązuje się do lalki, szczygła, kwiatka w doniczce, bo nie ma jeszcze nic więcej i więzień lub starzec tak samo się przywiązują, bo już nic nie mają.

▪ ▪ ▪ ▪

Nie biegaj, bo wpadniesz pod konie. Nie biegaj, bo się spocisz. Nie biegaj, bo się zabłocisz. Nie biegaj, bo mnie głowa boli (…) I cała potworna maszyna pracuje długie lata, by kruszyć wolę, miąć energię, spalać siłę dziecka na swąd.

▪ ▪ ▪ ▪

I jeśli dziecko uwierzy, nie zje potajemnie funta niedojrzałych śliwek, i zmyliwszy czujność, gdzieś w kącie z biciem serca nie zapali zapałki, jeśli posłusznie, biernie, ufnie podda się żądaniu unikania wszelkich doświadczeń, wyrzeczenia prób, odrzucenia wysiłków, każdego odruchu woli – co pocznie, gdy w sobie, we wnętrzu swej duchowej istoty, odczuje coś, co rani, parzy, kąsa?

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko, sto masek, sto ról zdolnego aktora. Inne wobec matki, inne wobec ojca, babki, dziadka, inne wobec surowego i łagodnego nauczyciela, inne w kuchni, wśród rówieśników, inne wobec bogatych i biednych, inne w codziennej i świątecznej odzieży.

▪ ▪ ▪ ▪

Wiele błędów pochodzi stąd, że spotykamy się z dzieckiem przymusu, niewoli, pańszczyzny, skażonym, rozżalonym, zbuntowanym; domyślać się trzeba mozolnie, jakie jest istotnie, jakim być może.

▪ ▪ ▪ ▪

Więc na wszystko pozwalać? Przenigdy: z nudzącego się niewolnika zrobimy znudzonego tyrana. Zabraniając, hartujemy, bądź co bądź, wolę bodaj w kierunku hamowania się i zrzekania tylko, rozwijamy wynalazczość w działaniu na ciasnym terenie, umiejętność wyślizgiwania się spod kontroli, budzimy krytycyzm. (…) Pozwalając na wszystko, baczmy, by dogadzając zachciankom, tym usilniej nie dławić chceń. Tam osłabiamy wolę, tu ją zatruwamy. (…) Musimy ustalić granice jego i mego prawa.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko chce, by je traktować poważnie, żąda zaufania, wskazówki i rady. My odnosimy się do niego żartobliwie, podejrzewamy bezustannie, odpychamy nierozumieniem, odmawiamy pomocy.

▪ ▪ ▪ ▪

Byłoby błędem sądzić, że rozumieć znaczy uniknąć trudności.

▪ ▪ ▪ ▪

Jasny demokratyzm dziecka nie zna hierarchii. Do czasu boli je pot wyrobnika i głodny rówieśnik, niedola dręczonego konia, zarzynanej kury. Bliski mu pies i ptak, równy motyl i kwiat, w kamyku i muszelce odnajduje brata. Niesolidarne w wyniosłej dumie dorobkiewicza, nie wie, że człowiek tylko ma duszę.

▪ ▪ ▪ ▪

Dla jutra lekceważy się to, co dziś [dziecko] cieszy, smuci, dziwi, gniewa, zajmuje. Dla jutra, którego ani rozumie, ani ma potrzebę rozumieć, kradnie się lata życia, wiele lat.

▪ ▪ ▪ ▪

Kto gruntownie nie przemyśli zagadnienia zakazów i nakazów, gdy jest ich mało, nie ogarnie, zgubi się, gdy ich będzie wiele.

▪ ▪ ▪ ▪

Szacunku dla jego [dziecka] niewiedzy. […]
Szacunku dla pracy poznania.
Szacunku dla niepowodzeń i łez. […]
Szacunku dla własności dziecka i jego budżetu. […]
Szacunku dla tajemnic i wahań ciężkiej pracy wzrostu.
Szacunku dla bieżącej godziny, dla dnia dzisiejszego.

▪ ▪ ▪ ▪

O, ja całuję te dzieci, wzrokiem, myślą, pytaniem: czym jesteście, cudowna tajemnico, co niesiecie? Całuję wysiłkiem woli: czym mogę wam pomóc? Całuję je tak, jak astronom całuje gwiazdę, która była, jest, będzie. Ten pocałunek winien zajmować równe miejsce miedzy ekstazą uczonego i korną modlitwą; ale nie dozna jego czaru, kto, poszukując wolności, zagubił w tłoku Boga.

▪ ▪ ▪ ▪

… kto umysłem wychowanym na policyjnych przepisach, zechce sięgnąć po żywą księgę natury, temu się na łeb zwali cały olbrzymi ciężar niepokojów, rozczarowań i niespodzianek.

▪ ▪ ▪ ▪

Łzy uporu i kaprysu – to łzy niemocy i buntu, rozpaczliwy wysiłek protestu, wołanie o pomoc, skarga na niedbałą opiekę, świadectwo, że nierozumnie krępują i zmuszają, objaw złego samopoczucia, a zawsze cierpienie.

▪ ▪ ▪ ▪

Jeśli umiecie diagnozować radość dziecka i jej natężenie, musicie dostrzec, że najwyższą jest radość pokonanej trudności, osiągniętego celu, odkrytej tajemnicy. Radość tryumfu i szczęście samodzielności, opanowania, władania.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko nie jest biletem loteryjnym, na który ma paść wygrana portretu na sali posiedzeń magistratu czy biustu w przedsionku teatru.

▪ ▪ ▪ ▪

Czym jest dziecko? Czym jest bodaj tylko fizycznie? Jest ustrojem rosnącym.

▪ ▪ ▪ ▪

Jeśli podzielić ludzkość na dorosłych i dzieci, a życie na dziecięctwo i dojrzałość, to tego dziecka na świecie i w życiu jest bardzo, bardzo dużo. Tylko że zapatrzeni we własną walkę, własną troskę nie dostrzegamy go, jak dawniej nie dostrzegaliśmy kobiety, chłopa, ujarzmionych warstw i narodów.

▪ ▪ ▪ ▪

Nierozumną miłością można katować dzieci; prawo winno je wziąć w opiekę.

▪ ▪ ▪ ▪

Doświadczenie paru niestosownych pytań, nieudanych żartów, zdradzonych tajemnic, niebacznych zwierzeń uczy dziecko odnosić się do dorosłych jak do oswojonych, ale dzikich zwierząt, których nigdy nie można być dość pewnym.

▪ ▪ ▪ ▪

To małe dziecko bardzo wiele ma pracy, zanim własny dom zrozumie. Kto starszy, już nie pamięta nawet, jak oglądał pokój, podłogę, sufit i ściany, ile niezrozumiałych i trudnych widział rzeczy, ile niespodzianek i tajemnic spotkał.

▪ ▪ ▪ ▪

W małym mieszkaniu może panować zgoda, życzliwość, wesołość, w dużym może być surowość, niechęć i nuda. Samotne może być dziecko i tu, i tam.

▪ ▪ ▪ ▪

W obawie, by śmierć nie wydarła dziecka, wydzieramy dziecko życiu; nie chcąc, by umarło, nie pozwalamy żyć.

▪ ▪ ▪ ▪

Żebrak rozporządza do woli jałmużną, dziecko nic nie ma własnego, musi zdać sprawę z każdego otrzymanego za darmo do użytku przedmiotu.

▪ ▪ ▪ ▪

Dorosłym się zdaje, że dzieci są łakome i chciwe. Nie. Jeśli się kogo nie lubi, to i podarek jego nieprzyjemny.

▪ ▪ ▪ ▪

Dopóki śmierć kosiła położnice, niewiele myślano o noworodku. Dostrzeżono go, gdy aseptyka i technika pomocy zabezpieczyły życie matki. Dopóki śmierć kosiła niemowlęta, cała uwaga nauki skierowana być musiała na flaszkę i pieluchę. Teraz może niezadługo już obok wegetacyjnego dostrzeżemy wyraźnie to drugie oblicze, życie i rozwój psychiczny dziecka do roku. Co do tej pory zrobiono, nie jest jeszcze początkiem drogi.

▪ ▪ ▪ ▪

Nie deptać, nie poniewierać, nie oddawać [dziecka] w niewolę jutra, nie gasić, nie spieszyć, nie pędzić.

▪ ▪ ▪ ▪

Dzielimy nieudolnie lata na mniej i więcej dojrzałe; nie ma niedojrzałego dziś, żadnej hierarchii wieku, żadnych wyższych i niższych rang bólu i radości, nadziei i zawodów. Gdy bawię się czy rozmawiam z dzieckiem – splotły się dwie dojrzałe chwile mojego i jego życia…

▪ ▪ ▪ ▪

Wzywam o magna charta libertatis, o prawa dziecka. Może ich jest więcej, ja odszukałem trzy zasadnicze:

  1. Prawo dziecka do śmierci.
  2. Prawo dziecka do dnia dzisiejszego.
  3. Prawo dziecka, by było tym, czym jest .

[…] niespornym jest prawo [dziecka] do wypowiadania swych myśli, czynnego udziału w naszych o nim rozważaniach i wyrokach. Gdy dorośniemy do szacunku i ufności, gdy samo zaufa i powie, co jest jego prawem – mniej będzie zagadek i błędów.

▪ ▪ ▪ ▪

…dzieci są zawsze męczennikami obawy o ich rzekomą pomyślność; najcięższe krzywdy mają w tej obawie swe źródło.

▪ ▪ ▪ ▪

Rozumny wychowawca nie dąsa się, że nie rozumie dziecka, ale rozmyśla, poszukuje, wypytuje dzieci. One go pouczą, by ich nie urażał zbyt dotkliwie – byle chciał się uczyć.

▪ ▪ ▪ ▪

Wychowanie dziecka to nie miła zabawa, a zadanie, w które trzeba włożyć wysiłek bezsennych nocy, kapitał ciężkich przeżyć i wiele myśli…

▪ ▪ ▪ ▪

Niekiedy rodzice nie chcą wiedzieć tego, co wiedzą – i widzieć tego, co widzą.

▪ ▪ ▪ ▪

Nie – co dajemy dziecku, a co ono przyswaja. Bo każdy gwałt i nadmiar to balast, każda jednostronność to możliwy błąd.

▪ ▪ ▪ ▪

Nie zabiegajmy o to, by każdy czyn uprzedzić, w każdym zawahaniu się natychmiast drogę wskazać, przy każdym pochyleniu biec z pomocą. Pamiętajmy, że w momencie silnych zmagań może nas zabraknąć.

▪ ▪ ▪ ▪

Im mizerniejszy poziom duchowy, bezbarwniejsze moralne oblicze, większa troska o własny spokój i wygodę, tym więcej zakazów i nakazów, dyktowanych pozorną troską o dobro dziecka.

▪ ▪ ▪ ▪

…mówiłem nie do dzieci, a z dziećmi, mówiłem nie o tym, czym chcę, aby były, ale czym one chcą i mogą być.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Ma dziecko przyszłość, ale i ma przeszłość: pamiętne zdarzenia, wspomnienia, wiele godzin najistotniejszych samotnych rozważań. Nie inaczej niż my, pamięta i zapomina, ceni i lekceważy, logicznie rozumuje – i błądzi, gdy nie wie. Rozważnie ufa i wątpi.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko nie jest głupie, głupców wśród nich nie więcej niż wśród dorosłych.

▪ ▪ ▪ ▪

Chcę nauczyć rozumieć i kochać cudowne, pełne życia i olśniewających niespodzianek – twórcze «nie wiem» współczesnej wiedzy w stosunku do dziecka. Chcę, by zrozumiano, że żadna książka, żaden lekarz nie zastąpią czujnej myśli, własnego uważnego spostrzegania.

▪ ▪ ▪ ▪

Całe wychowanie współczesne pragnie, by dziecko było wygodne, konsekwentnie krok za krokiem dąży, by uśpić, stłumić, zniszczyć wszystko, co jest wolą i wolnością dziecka, hartem jego ducha, siłą jego żądań i zamierzeń.

▪ ▪ ▪ ▪

Szkoła winna być kuźnicą, gdzie wykuwają się najświętsze hasła […] – ona najgłośniej wołać winna o prawa człowieka, piętnować najśmielej i najbezwzględniej to, co jest w nim [życiu] zabagnionego.

▪ ▪ ▪ ▪

…szczęście dla ludzkości, że nie możemy zmusić dzieci, by ulegały wpływom wychowawczym i dydaktycznym zamachom na ich zdrowy rozum i zdrową ludzką wolę.

▪ ▪ ▪ ▪

Pewne tematy wychowawcze omawiane są chętnie i przez licznych, inne – starannie unikane. Przyjemniej poznać, jak być powinno, niż zwierzać się z tego, jak jest, szczególnie gdy w braku dającego się łatwo stosować przepisu, zmuszeni jesteśmy działać niezbyt chwalebnie.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko ma prawo nie wiedzieć, nie pamiętać, ulec sugestiom uprzednich rozmów i własnych refleksji, [niekiedy] ma prawo świadomie kłamać.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko jest cudzoziemcem, nie rozumie języka, nie zna kierunku ulic, nie zna praw i zwyczajów. […] Potrzebny przewodnik, który grzecznie odpowie na pytanie.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Bądź sobą – szukaj własnej drogi. Poznaj siebie, zanim zechcesz dzieci poznać. Zdaj sobie sprawę z tego, do czego sam jesteś zdolny, zanim dzieciom poczniesz wykreślać zakres ich praw i obowiązków.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Nie ma dzieci – są ludzie; ale o innej skali pojęć, innym zasobie doświadczenia, innych popędach, innej grze uczuć.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Prawa dziecka, jako żywej istoty, człowieka, niedoświadczonego pracownika.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Dzieci stanowią dużą odsetkę ludzkości, ludności, narodu, mieszkańców, współobywateli – stali towarzysze. Były, będą i są.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko jest istotą rozumną, zna dobrze potrzeby, trudności i przeszkody swojego życia. Nie despotyczny nakaz, narzucone rygory i nieufna kontrola, ale taktowne porozumienie, wiara w doświadczenie, współpraca i współżycie.

▪ ▪ ▪ ▪

Dziecko – już mieszkaniec, obywatel i już człowiek. Nie dopiero będzie, a już. […]. Lata dziecięce – to życie rzeczywiste, nie zapowiedź.

 ▪ ▪ ▪ ▪

…wzrost jest trudem, pracą i pierwszym dziecka obowiązkiem i prawem. Cała reszta winna być tej jego świętej pracy podporządkowana.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Obok obrońcy, który zna paragrafy praw pisanych, domagam się miejsca dla wychowawcy, który zna tajemnice praw niepisanych.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Dziecku potrzebny ruch, powietrze, światło – zgoda, ale i coś jeszcze. Spojrzenie w przestrzeń, poczucie wolności – otwarte okno. […] ambicją wychowawcy być musi osiągać najpomyślniejsze wyniki drogą najmniejszych pogwałceń praw człowieka.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Jak nauczyć, że istnieją prawa, oparte na sprawiedliwości, że na zdobycie trzeba czekać i zasłużyć? Nie wydzierać. Kiedy tę trudną naukę zacząć?

▪ ▪ ▪ ▪

A może łudzimy się, sądząc, że dziecko to tylko i tyle, ile my chcemy? Może kryje się przed nami, może cierpi skrycie?

▪ ▪ ▪ ▪

Lata pracy potwierdzały coraz oczywiściej, że dzieci zasługują na szacunek, zaufanie i życzliwość, że miło z nimi w pogodnej atmosferze łagodnych odczuwań, wesołego śmiechu, rześkich pierwszych wysiłków i zdziwień, czystych, jasnych, kochanych radości, że praca raźna, owocna i piękna.

▪ ▪ ▪ ▪

…dać dziecku całe powietrze, słońce, całą życzliwość, jaka mu się należy, niezależnie od zasług czy win, zalet czy przywar.

▪ ▪ ▪ ▪

Najmniejsza […] ilość kar tam, gdzie w fizycznie i moralnie zdrowym społeczeństwie dziecko ma pomyślne warunki bytu i rozwoju, gdzie teren daje szerokie łożysko dla energii, inicjatywy i twórczości, gdzie dziecko zabezpieczone jest w prawie do ruchu, posiłku, ciepła, pracy, badania, rozrywki, okrzyku radości.

 ▪ ▪ ▪ ▪

Kto i kiedy, w jak wyjątkowych warunkach, ośmieli się dorosłego pchnąć, szarpnąć, uderzyć? A jak codzienny i niewinny klaps wymierzony dziecku, mocne pociągnięcie za rękę, bolesny uścisk pieszczoty.

▪ ▪ ▪ ▪

Mała rynkowa wartość młodego. Tylko wobec Prawa i Boga kwiat jabłoni tyle wart, co jabłko, zielona ruń, ile łan dojrzały.

▪ ▪ ▪ ▪

Lekceważymy dziecko, bo nie wie, nie domyśla się, nie przeczuwa. Nie zna trudności i powikłań dorosłego życia, nie wie, skąd płyną okresy naszych podnieceń, zniechęceń i znużeń, co płoszy spokój i kwasi humory: nie zna dojrzałych porażek i bankructw. Łatwo uśpić, zwieść naiwne i ukryć.

▪ ▪ ▪ ▪

Nie – czy mądre, raczej – jak mądre.

▪ ▪ ▪ ▪

Czy oddajesz dziecku, co od rodziców wzięłaś, czy tylko pożyczasz, by odebrać, zapisując skrzętnie i obliczając procenty?

▪ ▪ ▪ ▪

Jeśli są wyrazy, o których boisz się mówić, co zrobić z czynem, który mogą popełnić? Wychowawca nie może bać się ani słów, ani myśli, ani czynów dzieci.

▪ ▪ ▪ ▪

Czy gniewając się na wyjątkowe sytuacje, wychowawca nie zdaje sobie sprawy, że bez nich praca byłaby martwa, jednostajna, nudna: że wyjątkowe dzieci dają nam najobfitszy materiał do rozmyślań i dociekań, uczą nas ulepszać i poszukiwać. Gdyby nie one, jak łatwo ulec złudzeniu, że osiągnęliśmy ideał.

 
 
 
 

korczak

Może spodoba ci się

#7 Myniowa czytelnia. Najlepsze książki dla dzieci

Miłość nie wybiera, pokaż blogera! Share Week 2017

“Magia sprzątania. Japońska sztuka porządkowania i organizacji” Marie Kondo, Recenzja

Najlepsze książki – poradniki dla rodziców przyszłych przedszkolaków

Michaił Bułhakow – cytaty, których znowu się nie chce?

#2 Myniowa czytelnia. Najlepsze książki dla dzieci

16 najlepszych soundtracków z gier. Posłuchaj!

#5 Myniowa czytelnia. Najlepsze książki dla dzieci + KONKURS

#4 Myniowa czytelnia. Najlepsze książki dla dzieci

Cytaty z Eric-Emmanuel Schmitt. Kobiety

#6 Najlepsze książki dla dzieci rozpoczynających przygodę z przedszkolem

#8 Myniowa czytelnia. Najlepsze książki dla dzieci

Zdziwisz się, jaka muzyka oczaruje Twoje dziecko

#3 Myniowa czytelnia. Najlepsze książki dla dzieci

“Anioły jedzą trzy razy dziennie. 147 dni w psychiatryku” Grażyna Jagielska, Recenzja

#1 Książki z okienkami dla dzieci. Nasz największy hit!

“Tokimeki. Magia sprzątania w praktyce” Marie Kondo, Recenzja

  • Piękne cytaty 🙂

  • Świetne zestawienie. Janusz Korczak niesamowita i niepowtarzalna mądrość.

  • Och Wychowanie

    Podziwiam tę postać, cytaty na pewno mi się przydadzą. Dzięki za zestawienie 🙂

  • Korczak- wspaniały człowiek!

  • Wszyscy to przerabiamy.

  • Uwielbiam Korczaka. 🙂
    Miałam z nim styczność nie raz. A cytaty piękne.
    pozdrawiam

  • Piękne, muszę sobie zapisać ten post 🙂

  • Piękne cytaty, dają do myślenia i warto je znać. Jednak nad znaczną częścią trzeba się zastanowić, przysiąść i przetrawić. 77 cytatów na jeden raz to chyba troszkę za dużo 😉

    • Do wartościowych rzeczy można wrócić i ponowie nad nimi podumać 🙂

  • Ola Tlałka

    Piękne i wzruszające cytaty. Dają dużo do myślenia. 🙂

  • Ile mądrość w jednym poście 😀 to mi się podoba:
    “Nie biegaj, bo wpadniesz pod konie. Nie biegaj, bo się spocisz. Nie biegaj, bo się zabłocisz. Nie biegaj, bo mnie głowa boli (…) I cała potworna maszyna pracuje długie lata, by kruszyć wolę, miąć energię, spalać siłę dziecka na swąd.” – patrzą na dzisiejsze matki co pod kloszem te biedne dzieci trzymają. To są najpiękniejsze wspomnienie z dzieciństwa, jak porwałam nowiutkie czerwone geterki zjeżdżając na deskach :P. Mama nie wiedziała czy śmiać się czy płakać jak mi drzazgi z tyłka wyjmowała :D.

    • Haha, aż mnie boli jak to czytam choć się uśmiecham 😉

  • Uwielbiam słowa Korczaka o dzieciach. Studiowałam pedagogikę i zawsze byłam zainteresowana jego ideami.

    • O, super. Bardzo sobie cenię jego wkład w postrzeganie dzieci.

  • Cudowne cytaty, prawdziwe i oddające istotę myślenia i zachowań dzieciaków. Świat dzieci jest po prostu fascynujący. Naszą rolą jest zachowanie go jak najdłużej beztroskiego i szczęśliwego.

    • To prawda. To trudne zadanie dla rodzica – pielęgnować beztroskie dzieciństwo swoich dzieci i jednocześnie twardo stąpać po ziemi.

  • Magda

    Ciągle aktualne słowa.

  • Korczak był niezwykle dobrym i mądrym człowiekiem… tyle miłości i zrozumienia w tak niewielu słowach! Wspaniały post – dziękuję ❤

    • Ja również 🙂

  • Świetne cytaty, a jakie na czasie!

  • Sylwia Antkowicz

    Bardzo lubię jego cytaty, miał świetne podejście do dzieci.

  • Piękne cytaty. Ponadczasowe!

  • Z takich mądrości tylko czerpać garściami. 🙂
    Bookendorfina

  • Agnieszka Jarosz

    Przeczytałam choć częściowo już znałam. Jego podejście do dzieci fantastyczne, gdyby każdy takie miał. Strona również zapisana w ulubionych ponieważ z chęcią nie raz jeszcze do niej powrócę

    • To prawda. Bardzo się cieszę!

  • To moje ulubione – ‘Dziecko chce być dobre. Jeśli nie umie – naucz. Jeśli nie wie – wytłumacz. Jeśli nie może – pomóż.’ 🙂

    • O tak, świetny cytat.

  • Zaczytałam się, z Korczaka można czerpać garściami 🙂

  • O tak. Ja nawet czasem cytuję dziecku. Żeby było świadome. To takie niepisane prawa dziecka.

  • Multum mądrości, które jeszcze przez dziesiątki lat będą nadal aktualne.

    • Oby jak najdłużej.

  • Oh uwielbiam Korczaka! Szczególnie jego metody wychowawcze dla grup – niesamowite 🙂