empatia mama z dzieckiem w ramionach

Klucz do szczęścia

 
Empatia – umiejętność odczuwania stanów psychicznych innych osób a zatem i ich emocji oraz zdolność przejęcia ich perspektywy. Brak empatii czyni ludzi emocjonalnymi ślepcami, którzy niezdolni są do jakiejkolwiek oceny stanów emocjonalnych innych osób. Więc żeby żyć i aby żyć mogli inni warto o empatię zadbać. Ta umiejętność pomaga nam żyć w społeczeństwie bo umiejętność oceny uczuć i sytuacji innych ludzi to umiejętnie dobrana pomoc i odpowiedź na czyjeś potrzeby, w tym emocjonalne.

 
Dzieci rodzą się pełne empatii. Może w takim razie nie należy rozważać jak je tej zdolności nauczyć. Może powinniśmy raczej szukać odpowiedzi na pytanie jak w dzieciach empatii nie zabić?

 
Na pewno jednak warto jej się przyjrzeć i poznać kilka wskazówek, dzięki którym będziemy naturalnie otwarci na otaczający nas świat pełen fantastycznych ludzi. Jeśli uda nam się pokazać dzieciom czym jest empatia, pomożemy również sobie. To krok bliżej do tego by być szczęśliwym człowiekiem.

 
 
empatia mama i dziecko
 
 

Czym jeszcze jest empatia?

Empatia to współczucie i współodczuwanie. Jest umiejętnością współpracy, działania w grupie. Dzięki niej po prostu jesteśmy w stanie dogadywać się z innymi ludźmi a poprawne zarządzanie empatią odwdzięcza się głębokimi więziami społecznymi. Empatia, choć się z nią rodzimy, zaczyna dawać o sobie znać dzięki bliskości rodzica. To właśnie stąd bierze się odczuwanie przez dziecko emocji mamy, przejmowanie ich i odpowiadanie na nie. Margaret Mahler, węgierska psycholog dziecięca, mówi o tzw. pępowinie emocjonalnej.  Żyjemy dzięki empatii.

 
 

Kiedy płaczesz mamo, płacze twoje dziecko.

Śmieje się, kiedy śmieje się mama.

 
 

Empatia to otwarte oczy, umysł i serce. Daleka jest od stereotypów, egoizmu i narcyzmu. Pomyślałaś właśnie, że dziecko, które będzie pełne empatii będzie nagminnie wykorzystywane, poniewierane? Będzie dokładnie odwrotne. Przecież empatia to umiejętność dostrzegania emocji, rozumienia stanów psychicznych nie tylko innych osób ale przede wszystkim własnych. To od siebie człowiek zaczyna, na ocenie i wczuciu się we własne myśli się wychodzi. Empatia to troska o siebie i innych. To również prosta droga do sympatii i sukcesów zarówno osobistych jak i zawodowych bo żadnej z tych rzeczy nie da się osiągnąć w pojedynkę.

Empatia jest hamulcem agresji. Obok asertywności, empatia tworzy inteligencję emocjonalną

 
 
empatia mama i dziecko
 
 

A ta znowu swoje

Nie napiszę ci nic innego jak to, że dzieci biorą przykład z nas, rodziców. Dzieci chłoną sposób w jaki dbamy o swoje uczucia, w jaki odpowiadamy na potrzeby emocjonalne dziecka i jak (i czy w ogóle) oceniamy stany psychiczne innych osób.

 
 
Empatia mama i dziecko
 
 

Kto ma trudniej?

Dzieci narażone na tłumienie tej umiejętności to dzieci pochodzące z rodzi nadopiekuńczych lub wyznających zasadę tzw. wychowania bezstresowego. Nie rozwijając tego wątku napisze tylko, że chodzi o to, że dzieci odbierają sprzeczne informacje pomiędzy tym co same czują, tym co mówi im świat, a tym co rodzice. To niewiarygodnie utrudnia współodczuwanie. Zaburzenia tej zdolności wiążą się również z przeżyciem przez dziecko traumy, silnych emocji związanych z naruszeniem jego granic, odtrąceniem. Dotyczy również dzieci wobec których stosowana była lub jest jakakolwiek przemoc. To z kolei może prowadzić do dziecięcej depresji.

 
Jest też grupa dzieci, których powyższe trudne i przerażające sytuacje nie dotyczą a również mogą mieć trudności z tą cenną umiejętnością. Jakie to dzieci? Te, którym rodzice mówią, że to co czują jest nieprawdą, że dzieci czują coś innego niż im samym się wydaje. Wszelkie bagatelizowanie, umniejszanie i wyśmiewanie emocji dziecka. Nawet tych, które wzięły się nie wiadomo skąd, albo ich powód jest dla dorosłego totalnie błahy lub niezrozumiały co nie daje powodu do nie szanowania emocji dziecka. Każde wypowiedziane nie płacz, nic się nie stało zbliża nasze dziecko do dezorientacji. Nie wie czy ufać własnym uczuciom czy temu, co mówi rodzic. Tym bardziej więc nie rozpozna uczyć innych.

 
 
empatia mama i dziecko
 
 

Czego jeszcze nie robić?

Nie wmawiać dziecku, że to co czuje jest złe, głupie, nieważne, nieprawdziwe. Robimy to częściej niż nam się wydaje. Dla dorosłego histeria z powodu krzywej parówki na śniadanie może być, mówiąc delikatnie, porypana. Ale właśnie w tym rzecz. Dla dziecka to chwilowy ale całkiem realny prywatny koniec świata, jego dramat. Emocje nie zawsze są adekwatne, ale to właśnie umiejętność empatii pozwala nam się tego dowiedzieć i uszanować go. Empatia to zrozumienie, które nie wymaga rzeczowych argumentów. Empatia

To co mówimy o innych, czy oceniamy ludzi na podstawie stereotypów, czy przypinamy innym łatki. Dzieci widzą to jak postrzegamy innych.

I w końcu, czy przywiązujemy wagę do własnych emocji, czy traktujemy je poważnie, czy je akceptujemy. Jesteśmy wzorem do naśladowania.

 
 

A co jeszcze pomaga?

Czytanie. Czytanie dzieciom to lek na całe zło. Dosłownie. Trzeba tutaj pamiętać by czytać dzieciom bajki, których treść zawiera w sobie całą gamę emocji. Tak jak życie. Możesz skorzystać na przykład z tych propozycji.

 

Empatia pozwala zrozumieć, pozwala wybaczać, pozwala trwać. Doceńmy ją. Doceńmy nasze dzieci.

 
 
empatia mama i dziecko

empatia mama i dziecko

empatia mama i dziecko

empatia mama i dziecko

 

 

 

 

empatia mama i dziecko

Może spodoba ci się

10 bezwzględnych tekstów matek, których nienawidzą bezdzietne kobiety.

Noszone dziecko, szczęśliwa rodzina. O chustach i nosidłach.

Dla babci i dziadka. Życzenia-marzenia.

Samodzielność 3-latka w przedszkolu

3 myśli, od których zapala mi się czerwona lampka

Najlepsze książki – poradniki dla rodziców przyszłych przedszkolaków

10 rzeczy, które kochamy w ojcach

Nie, nie, nie. Czego nieświadomie uczymy swoje dzieci?

Nie bądź ananas, bądź miły dla nas!

20 rzeczy, o których warto pamiętać wybierając żłobek lub przedszkole

Tego dziecka nie uczę. O oddawaniu krzywd i zemście.

Zdziwisz się, jaka muzyka oczaruje Twoje dziecko

Co się stało, kiedy zrozumiałam, że jestem mamą?

Mamo, jesteś najlepsza!

Monitor oddechu – dla kogo, po co i czy warto?

Ciemno, ciemniej. Dzieci w piekle depresji

Macierzyństwo to monotonia, nuda i rutyna? Przekonaj się jak to jest naprawdę!

Jestem mamą. Jestem super.

Najbardziej stresujący styl wychowania o jakim słyszałam.

Macierzyństwo zmienia kobietę. To źle?

Zwierzak w prezencie. Genialny pomysł czy wielka pomyłka?

Jak stworzyć szczęśliwego człowieka?

9 sytuacji, które trzeba przeżyć żeby zrozumieć matkę.

Wyprawka. Dowiedz się na co zmarnowałam pieniądze.

Mój apel o szacunek dla maluszków.

Perfekcyjnie nieperfekcyjni. Czy sami siebie oszukujemy?

Od tych tekstów mamo, jeży się włos na głowie.

Co zrobić by dziecko przespało przynajmniej 10 godzin. Tajemne triki na spokojny i długi sen.

Rodzicielstwo zaczyna się od rodziców

O tym, skąd u dzieci biorą się niechciane zachowania

Prezenty. Zastanów się, kogo chcesz uszczęśliwić.

Mamo, ja Ciebie wzywam na dywanik!

Szydełkowe inspiracje na Boże Narodzenie

Czy istnieje sposób na spokojne dziecko? Ja już go znam

Głupi nie wie, że jest głupi

A co jeśli mnie się nie spieszy…

Wyprawka do żłobka i przedszkola + podpisywanie wyprawki

Święty Mikołaj to przeżytek. Nie chcę oszukiwać swojego dziecka.

#6 Najlepsze książki dla dzieci rozpoczynających przygodę z przedszkolem

13 sekretów, które zdradzę Ci o sobie

Szacunek do starszych i to, co mi w nim przeszkadza.

Bez mamy – jak to jest być samotnym ojcem? Wywiad

Najlepsze rady macierzyńskie, jakie kiedykolwiek otrzymałam.

Moje dziecko lepsze? O tym, że nic nie spadło mi z nieba.

Jak na zawsze zniechęcić dziecko do lekarzy.

Tosia papa. Ostatnie chwile z naszym pupilem.

Większość z Was zapomniała o tym wychowując dzieci…

Dzieci – śmieci?

Żłobek i przedszkole – podsumowanie najlepszych wpisów

Co zrobić, by zniszczyć dziecku obecne i przyszłe święta?

Niewygodne fakty, które MUSISZ zaakceptować!

Jedna jedyna rzecz, która zniszczy każdą najlepszą relację a miłość zamieni w nienawiść

Biegnij, to może się przewrócisz!

Bałagan? Jaki bałagan? Królewna idzie napić się kawki.

Niegrzeczne dzieci nie istnieją. Dorośli? Owszem…

Macierzyństwo to więzienie.

Nadać imię szczęściu. O największym błędzie jaki popełniłam w ciąży

Szczerość. Trudna sztuka nie tylko od święta.

W czym Ci dziecko nie pomoże. Macierzyństwo planem naprawczym związku.

Jak ułatwić dziecku start w przedszkolu?

Dorosłe dziecko. Jak odebrać dzieciństwo dziecku i dojrzałość dorosłemu

Nagła śmierć łóżeczkowa (SIDS) – jak możesz uratować swoje dziecko

  • Ciekawy artykuł, empatia jest taka ważna…

  • O tak dziecko niezwykle czule reaguje na stany emocjonalne mamy 🙂

  • Wielopokoleniowo 3

    Czytam, nie bagatelizuję ich uczuć, nawet poprawiam krzywo leżącą na talerzu przysłowiową parówkę 😉

  • Holly Lu

    Dobre nawyki i konsekwencja ,to chyba metoda na dobre wychowanie.

  • Świetny post, otwiera oczy i przypomina o wielu ważnych kwestiach. To prawda, najgorsze są sprzeczne komunikaty: kiedy rodzic mówi jedno, a robi drugie oraz wmawianie dziecku pewnych emocji lub braku ich odczuwania. Bardzo ważne jest to, co poruszyłaś na blogu.

  • Bebe Talent

    Jeśli nie będziemy czuli empatii w stosunku do naszych dzieci i nie opuścimy dorosłej perspektywy patrzenia na jego świat, to wychowamy niepewnego człowieka z brakiem wiary w swoje siły i mającego poczucie niezasługiwania.

    • Dokładnie. Akurat w stosunku do dzieci empatia przychodzi mi to najłatwiej.

  • Motywacja i Organizacja

    piękny wpis, tak to prawda że dzieci nas naśladują, przede wszystkim wszystko widzą, obserwują, empatia jest bardzo ważna w naszym życiu tak samo jak szacunek i tak naprawdę są to cechy, które świadczą o naszym człowieczeństwie 🙂

    • Fakt, trudno być człowiekiem nie pamiętając o innych.

  • Przyznam szczerze, że z domu nie wyniosłam empatii. Chyba nie byłam tego nauczona, ale odkąd pamiętam miałam jej w sobie bardzo wiele. Trochę nauczyłam się sama, trochę to zasługa ludzi, czy przeczytanych książek 🙂

  • Marta Korotko

    Ja w domu nie byłam tego nauczona, ale za sprawą przeczytania ton książek sama siebie nauczyłam empatii. Ja w ogóle mam bardzo wrażliwy charakter, więc przyszło mi to całkiem naturalnie. Cieszę, gdy obserwuje moją córkę i widzę ile w niej ciepła, dobra i emocji. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym w niej to zabić. To wspaniałe cechy.

  • Nie mam dzieci, ale wiem, że to trudny kawałek chleba. Miałam to szczęście, że rodzice przekazali mi całkiem dobry wzorzec 🙂 niestety często obserwuje jak bardzo dzieci są zostawione same sobie.

    • Ciesze się, że możesz pochwalić się fajnymi wspomnieniami.

  • Oj, wmawianie mi, że nie mogę czuć tego, co czuję niestety pamiętam z dzieciństwa…

  • Oj tak empatia to klucz naprawdę do wszystkiego 🙂 Czasami odnoszę wrażenie, ze w dzisiejszym świecie mamy jej coraz mniej.

  • Empatia jest fajna, ale nie możemy też zapomnieć, że o sobie dzieci także muszą pamiętać i swoich potrzebach. Nie czyń drugiemu co tobie niemiłe, ale tez nie pozwalaj innym czynić niemiłego tobie.

    • Wiadomo, zawsze idzie w dwie strony.

  • Z pewnością nie nauczyłam się empatii w domu. Nadrobiłam już jako dorosła kobieta i teraz próbuję ją przełożyć na wychowanie. Popełniam błędy, ale uczę się i mam nadzieję, że moja córka tą lekcję wyniesie z dzieciństwa.

    • Błędy popełnia każdy ale wyjść poza schemat to prawdziwa sztuka!

  • Mamnatooko.pl.

    Bardzo dobry wpis! Empatia jest niezwykle ważna w wychowaniu. Nie zawsze rodzic zdaje sobie z tego sprawę. A czasami może zapomina…

  • Jestem pewna, że się uda. Świadomość i staranie zawsze wróży sukces. Powodzenia!